مگر نه اینکه پیش از اینها دنیا با وقایع زلزله آشنا بوده و تدابیری برای این اتفاق در نظر گرفتهاند اما چرا کشور ما هنوز در برابر زلزله هیچ کاری انجام نداده است. اتفاقا که ما نیاز به سخن گو نداریم، همیشه در سخت ترین شرایط نیاز به ستاد بحران با برنامه ریزی شده، حس میشود. کسی که همه اخبار مربوط به اطلاعات بحران و وضعیت فعلی را برایمان تشریح کند و بحران را به درست ترین شکل ممکن شرح دهد. مردم بیش از سر زدن های مسئولان و مدیران نیاز به همکاری دارند، نیاز سریع به همراهی برای تشکیل دوباره خانه و زندگی خود دارند.
اگرچه همیشه امدادگران به موقع به داد مردمی که درگیر مشکلات حاصل از حادثه شدهاند، رسیدهاند اما موضوع این است که اگر در همین شرایط فعلی به شهرهایی که با زلزله های سخت مواجه شدهاند، سفر کنیم، هنوزهم آثار زیادی از زلزله در سطح شهر مشهود است.
تصور کنید نمونه روشن آن زلزله بم بود که متأسفانه بعد از گذشت سال های طولانی باز هم شاهد خانه های ویران شده وآثاری از زلزله در سطح شهر هستیم. با این حال موضوع قابل بررسی این است که اگر کلان شهری همانند تهران درگیر اتفاقی چون زلزله شود، مسئولان پیش از این اتفاق چه برنامه ریزی کرده اند؟ البته از خاطر نبرید که مانورهای زلزله هر چند ماه یک بار در شهرهای مختلف انجام میشود اما آیا تنها مانور میتواند تمام دردسرهای موجود از یک بلایای طبیعی را مدیریت کند.
با این حال باز هم بر میگردیم به ابتدای این نوشته که ستاد بحران تنها برای بحران در شرایط خاص و ویژه نیست شاید همین ستاد بحران باشد که میتواند پیش از یک اتفاق فاجعه بار به داد مردم برسد.
البته فراموش نکنیم نقش شهرداری در برابر ستادی برای شناسایی ساختمان های فرسوده هم دور از ذهن نیست. با این حال ستاد بحران تنها ستادی است که در مواجه با این مشکلات میتوان به آن روی آورد.