جاوید ترابی، قهرمان فیتنس ایران درباره سختیهای مسیر قهرمانی، شرایط ورزشکاران ایرانی، هزینههای آمادهسازی، مشکلات تهیه مکمل و ضعف حمایت مالی از بدنسازان صحبت کرد.
ترابی که ۱۵ سال سابقه فعالیت در بدنسازی و هشت سال سابقه مربیگری دارد و در سالهای اخیر عناوین مختلف ملی و بینالمللی از جمله طلای مستر یونیورس و برنز جهان را به دست آورده است، درباره سختیهای قهرمانی در این رشته گفت: ورزشکار در هر رشتهای برای قهرمانی باید از خیلی چیزها بگذرد، اما این موضوع در بدنسازی پررنگتر است؛ چراکه یک بدنساز فقط در باشگاه زحمت نمیکشد و بخش بسیار مهمی از مسیر قهرمانی خارج از باشگاه رقم میخورد.
وی افزود: وقتی ورزشکار هدف مشخصی برای مسابقه دارد، اولین موضوعی که باید رعایت کند، تغذیه است. در بسیاری از رشتههای ورزشی چنین رژیم غذایی سخت و تکراری وجود ندارد، اما یک بدنساز باید مدت زیادی غذای مشخصی مصرف کند و این موضوع حتی روی روحیه ورزشکار نیز تأثیر میگذارد. بدنسازی ۹۰ درصد آشپزخانه است. شاید مردم فقط تمرین سخت و وزنه زدن را ببینند، اما ورزشکار باید ساعتها، روزها و ماهها خارج از باشگاه نیز برنامه خود را رعایت کند تا بتواند روی صحنه نتیجه بگیرد.
ترابی با اشاره به استعدادهای فراوان در ایران گفت: ایران مهد استعداد ورزشی است. در بدنسازی جوانان بسیار مستعدی داریم و حتی یک جوان ۱۹ ساله ممکن است بدون امکانات ویژه، بدن بسیار خوبی داشته باشد. همین تعداد بالای استعدادها گاهی به جای اینکه نقطه قوت باشد، به نقطه ضعف تبدیل شده است؛ چون این تصور به وجود میآید که اگر یک ورزشکار حمایت نشد، نفر دیگری جای او را خواهد گرفت. در حالی که در بسیاری از کشورها اینکه یک ورزشکار بتواند نماینده کشورش در یک رقابت بزرگ جهانی باشد، خودش یک افتخار بزرگ محسوب میشود.
ترابی با انتقاد از وضعیت حمایت از ورزشکاران حرفهای اظهار داشت: وقتی ورزشکار در سطح ملی فعالیت میکند، حداقل انتظار این است که امکاناتی مانند باشگاه، استخر یا بخشی از مکملها و ویتأمینهای مورد نیازش تأمین شود، اما چنین حمایتهایی به شکل مناسبی وجود ندارد.بیشتر بدنسازان مجبور هستند هزینههای خودشان را پرداخت کنند و همین موضوع باعث میشود پولی برای معرفی و تبلیغ ورزشکار باقی نماند. وقتی ورزشکار شناخته بماند، حامیان مالی هم تصور میکنند حضور این ورزشکاران برای نشان تجاری آنها سودی نخواهد داشت.
ترابی تأکید کرد: به هر حال حامیان مالی نیز توقعاتی از ورزشکاران دارند و باید برای آنها آورده مالی داشته باشد و اگر ورزشکار شناخته شده نباشد به طور حتم حامی مالی به سراغ او نمیآید و باید هزینهها را خودش تأمین کند.
وی درباره شرایط تهیه مکملها نیز اظهار داشت: خرید مکمل برای ورزشکاران در شرایط فعلی بسیار سخت شده است. حتی قهرمانانی را میشناسم که در سطح حرفهای فعالیت میکنند، اما توان مالی کافی برای تهیه مکمل ندارند. ورزشکار ممکن است تا چند هفته مانده به مسابقه نتواند مکمل مورد نیازش را تهیه کند. این مسئله مستقیماً روی روند آمادهسازی او تأثیر میگذارد.
ترابی با اشاره به کارنامه خود گفت: من در مسابقات مختلف داخلی و بینالمللی عنوان کسب کردهام و سه دوره قهرمان کشور شدهام، اما سؤال اینجاست که بعد از این موفقیتها چه حمایتی از ورزشکار میشود؟ متأسفانه حمایت متناسبی وجود ندارد و بیشتر هزینهها بر عهده خود ورزشکار است.
وی درباره ریاست مجتبی ملکی بر فدراسیون بدنسازی و پرورش اندام نیز گفت: امیدوارم در دوره ایشان اقدامات خوبی انجام شود و از ورزشکاران حمایت کنند. بدنسازی واقعاً ورزش مظلومی است و انتظار داریم مسئولان توجه بیشتری به قهرمانان این رشته داشته باشند.
ترابی در پایان با اشاره به ظرفیت بالای فیتنس و بدنسازی ایران خاطرنشان کرد: استعداد در ایران کم نیست؛ چیزی که نیاز داریم حمایت و فراهم کردن شرایط مناسب برای ورزشکاران است تا بتوانند بدون دغدغه مالی، تمام تمرکز خود را روی تمرین و مسابقه بگذارند و در رقابتهای بینالمللی برای ایران افتخارآفرینی کنند.